Οι Έλληνες εφοπλιστές - πρωταγωνιστές των γηπέδων
Οι Έλληνες εφοπλιστές, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αποφεύγουν να ασχοληθούν με τα διοικητικά σχήματα του ελληνικού αθλητισμού.
Αλλά, όσοι έχουν επενδύσει στο παρελθόν στον αθλητισμό και κυρίως στο ποδόσφαιρο, έχουν επιδοθεί με πάθος και έχουν δαπανήσει εκατομμύρια δραχμές και αργότερα ευρώ για τους συλλόγους που συνδέθηκαν, αγάπησαν και μεγαλούργησαν.
Βέβαια, υπάρχουν και ορισμένοι που αποχώρησαν από τα διοικητικά σχήματα και την ευθύνη, πικραμένοι, στεναχωρημένοι και οικονομικά στριμωγμένοι.
Σήμερα, επενδυτές και διαχειριστές των μεγαλύτερων Ποδοσφαιρικών Αθλητικών Εταιρειών είναι Έλληνες εφοπλιστές.
Στην ΠΑΕ Ολυμπιακός, είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης, στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ο Γιάννης Αλαφούζος, στην ΠΑΕ ΑΕΚ, ο Μάριος Ηλιόπουλος και στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, ο Ιβάν Σαββίδης, ο οποίος δεν έχει πλοία, ωστόσο, διευθύνει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μέσω του Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης και θεωρείται με την ευρύτερη έννοια και αυτός άνθρωπος, της ναυτιλίας.
Επισημαίνεται ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης, εκτός από την ΠΑΕ Ολυμπιακός, διαθέτει την πλειοψηφία των μετοχών της Αγγλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Νότιγχαμ και της Πορτογαλικής ομάδας Ρίο Άβε.
Στο χώρο του μπάσκετ τα αδέλφια Γιώργος και Παναγιώτης Αγγελόπουλος, διατηρούν σε υψηλά ευρωπαϊκά επίπεδα την ΚΑΕ Ολυμπιακός και τώρα σχεδιάζουν να επενδύσουν στην αναμόρφωση του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.
Ο Νίκος Τσάκος, υπήρξε χρηματοδότης του Ναυτικού Ομίλου Χίου και πρόσφατα έγινε χορηγός στην ομάδα μπάσκετ του NBA, New York Knicks.
Η Madison Square Garden Sports Corp. (NYSE: MSGS) γνωστοποίησε την νέα πολυετή συνεργασία με το εμπορικό σήμα της TEN να εμφανίζεται στα VIP καθίσματα δίπλα στον αγωνιστικό χώρο στο Madison Square Garden κατά τη διάρκεια των εντός έδρας αγώνων της κανονικής περιόδου των Knicks.
Επίσης, ο όμιλος του καπετάν Παναγιώτη Τσάκου και του Νίκου Τσάκου, είναι χορηγός και στην ΚΑΕ Ολυμπιακός με την εταιρεία εμφιάλωσης νερών Arrena.
Ένας άλλος άνθρωπος της ναυτιλίας, ο Ανδρέας Δρακόπουλος, από τον προηγούμενο μήνα Μάρτιο, επενδύει και συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της Αγγλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Leeds United.
Ο Ανδρέας Δρακόπουλος, είναι γιος του Κωστή Δρακόπουλου, ανιψιού του αείμνηστου Σταύρου Νιάρχου. Ο Κωστής Δρακόπουλος ήταν ο ισχυρός άνδρας των επιχειρήσεων του ομίλου Νιάρχου, τόσο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, όσο και στον ναυτιλιακό βραχίονα .
Ο Ανδρέας Δρακόπουλος, συνδέθηκε με την Leeds τον Ιανουάριο του 2001, όταν απέκτησε ποσοστό περίπου 3%, στην περίοδο που η ομάδα κατετάγη τέταρτη στην Premier League και φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά του UEFA Champions League.
Αργότερα αύξησε τη συμμετοχή του πάνω από το 4%, όμως αργότερα περιόρισε την συμμετοχή του στο 2% το 2004, λίγο πριν τον υποβιβασμό και την οικονομική κρίση του συλλόγου.
Από τον Σταύρο Νιάρχο, η οικογένεια του κληρονόμησε το 10% της Willow Trust Company και σήμερα είναι πρόεδρος του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».
Μεγάλα ονόματα που άφησαν εποχή στο ποδόσφαιρο, αναμφισβήτητα είναι των εφοπλιστών Νίκου Γουλανδρή, Σταύρου Νταϊφά, Νίκου Ευθυμίου, Μιλτιάδη Μαρινάκη, Ευτύχη Γκούμα με τον Ολυμπιακό.
Οι Δημήτρης Μελισσανίδης, Β. Σαραντίτης, Μιχάλης Αρκάδης, Πέτρος Παππάς, Γιάννης Σαραντίτης, Νίκος Νοτιάς, Πόλυς Β. Χατζηιωάννου, συνέβαλαν με τον δικό τους τρόπο στην οικονομική ενίσχυση της ΑΕΚ.
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης έχει συνδέσει το όνομα του με την κατασκευή του σύγχρονου γηπέδου «Αγία Σοφία» στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Οι Διαμαντής Πατέρας, Γιώργος Βαρδινογιάννης, Αδαμάντιος Πολέμης, Λεωνίδας Δημητριάδης – Ευγενίδης και Νίκος Πατέρας πέρασαν με σημαντική συμβολή από τον Παναθηναϊκό.
Οι Θεόδωρος Βαρδινογιάννης στον ΦΗ, ως βασικός οικονομικός χρηματοδότης, οι Γεράσιμος Βεντούρης, Κωνσταντίνος Τσακίρης στον Πανιώνιο, ο Νίκος Πατέρας και ο Αλέξης Αγγελόπουλος, στον Εθνικό Πειραιώς, ο Θανάσης Σάμιος στην Δόξα Δράμας, ο Στέφανος Βελλής, στον Απόλλωνα Σμύρνης.
Τεράστια προσφορά στον κλασικό αθλητισμό είχε ο Μίνως Κυριακού, ο οποίος επί δεκαετίες διετέλεσε πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου και αργότερα έγινε και πρόεδρος της Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, από το 2004 έως το 2009 και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τοξοβολίας.
Για ένα διάστημα, την περίοδο που κυριαρχούσε ο Νίκος Γουλανδρής στον Ολυμπιακό, τα αδέλφια Μίνως και Ιωσήφ Κολοκοτρώνης, που εκείνο το διάστημα διαχειρίζονταν γύρω στα 100 πλοία, ζήλεψαν την δόξα του Νίκου Γουλανδρή και δημιούργησαν μια ποδοσφαιρική ομάδα στον Πειραιά, την οποία ονόμασαν «Κολοκοτρώνης».
Προπονητής ανέλαβε ο Ηλίας Υφαντής, παλαιά δόξα του Ολυμπιακού, ο οποίος πήρε μαζί του παίκτες από τα εφηβικά του «Θρύλου». Ωστόσο, η ομάδα αυτή δεν ευτύχησε να έχει μεγάλο μέλλον, δεδομένου ότι έσβησε ταυτόχρονα με τα οικονομικά προβλήματα που προέκυψαν στην ναυτιλιακή εταιρεία των αδελφών Κολοκοτρώνη.
Ο Νίκος Γουλανδρής
Ο Νίκος Γουλανδρής, αναμφισβήτητα είναι από τους μεγάλους ηγέτες της Ολυμπιακής οικογένειας.
Ιστορική έχει μείνει η ατάκα του σε συνέντευξη:
«Δε με στεναχωρεί ότι μια μέρα θα πεθάνω. Εκείνο που με στεναχωρεί αφάνταστα είναι ότι δεν θα μπορώ να βλέπω τον αγαπημένο μου Ολυμπιακό…»
Όπως μου έχει διηγηθεί ο Βασίλης Μποτίνος, μετά από ένα παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, στο οποίο είχε βάλει το νικηφόρο γκολ, ο Νίκος Γουλανδρής του πρότεινε να αγοράσει και να του χαρίσει ένα τάνκερ.
Ο Β. Μποτίνος, όμως, είχε άλλο παιδικό όνειρο: να αποκτήσει ένα σπίτι δυάρι. Αντί για το δεξαμενόπλοιο του ζήτησε να του αγοράσει ένα σπίτι δύο δωματίων στο Βόλο, το οποίο ο ενθουσιώδης και γαλαντόμος Νίκος Γουλανδρής του το αγόρασε.
Για το πάθος του για τον Ολυμπιακό, ο Νίκος Γουλανδρής, μίλησε σε εκπομπή «Πρόσκλησις σε γεύμα» του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεων την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 1972:
«Η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ήταν όταν, σε ηλικία 13 ετών, έγινα Ολυμπιακός. Και η πιο μεγάλη λύπη μου θα είναι όταν θα πεθάνω και δεν θα μπορώ να βλέπω την αγαπημένη μου ομάδα», τόνισε σε αυτή την συνέντευξη του.
Η ενασχόληση του Νίκου Γουλανδρή με τον Ολυμπιακό άρχισε το 1958 προσφέροντας κάθε χρόνο μεγάλα χρηματικά ποσά. Το 1970 έγινε γενικός αρχηγός και στις 24 Δεκεμβρίου 1971 έγινε πρόεδρος. Στην περίοδο της προεδρίας του, ήρθε ο Μίλτον Βιέρα, που ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έπαιξε στην Ελλάδα και είχε αγωνιστεί σε Μουντιάλ.
Επίσης έφερε από την Γαλλία τον Ρομαίν Αργυρούδη και Υβ Τριαντάφυλλο, αλλά και πολλά ταλέντα της εποχής, όπως ο Κώστας Δαβουρλής, Γιώργος Δεληκάρης, Μιχάλης Κρητικόπουλος, Χούλιο Λοσάντα και πολλούς άλλους διεθνείς ποδοσφαιριστές.
Λέγεται ότι ο Νίκος Γουλανδρής δαπάνησε στον Ολυμπιακό ένα τεράστιο χρηματικό ποσό για την εποχή που υπερέβαινε τα 120 εκατομμύρια δραχμές.
Ο Στ. Νταϊφάς
Ο Σταύρος Νταϊφάς, συνδέθηκε τρεις φορές με την προεδρία και με την ενασχόληση του με τον Ολυμπιακό.
Από το καλοκαίρι του 1979 μέχρι το καλοκαίρι του 1985, από το καλοκαίρι του 1986 μέχρι τον Νοέμβριο του 1987 και από τον Μάρτιο του 1992 μέχρι τον Μάϊο του 1993.
Το 1979, διαμορφώθηκε το θεσμικό πλαίσιο για την δημιουργία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Οι ερασιτεχνικοί σύλλογοι έπρεπε να ιδρύσουν Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία για το τμήμα του ποδοσφαίρου τους. Χρειάζονταν όμως χρήματα. Για το λόγο αυτό απευθύνθηκαν σε διάφορους οικονομικούς παράγοντες. Ο Σταύρος Νταϊφάς, είδε πως ήταν μια καλή επένδυση, αλλά το κυριότερο το ήθελε για επικοινωνιακούς λόγους. Όμως, δεν ήθελε να πάρει το ρίσκο να αναλάβει όλο το βάρος της δημιουργίας της ΠΑΕ. Ήταν όμως ευρηματικός.
Σε μια συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, έριξε το παραμύθι: “Έχω συγκλονιστικά νέα. Οι κομμουνιστές θέλουν να πάρουν τον Ολυμπιακό και καταλαβαίνετε λόγω του Πειραιά, θα επηρεάσουν και την ναυτιλία και τους ναυτικούς μας. Θα έχουμε προβλήματα στα καράβια, θα ξανακάνουν τις επιτροπές πλώρης, όπως και στην Κατοχή. Προτείνω να αγοράσουμε την ΠΑΕ από τον ερασιτέχνη Ολυμπιακό”.
Αιφνιδιάστηκαν οι εφοπλιστές και αποφάσισαν να συγκροτήσουν μια ομάδα επενδυτών και να αγοράσουν τον Ολυμπιακό για να μην πέσει στα χέρια των κομμουνιστών.
Το “δόλωμα” που έριξε ο Νταϊφάς έπιασε. Έτσι, έντεκα εφοπλιστές, όπως ο Γιώργος Π. Λιβανός, ο Μιχάλης Περατικός, ο Στάθης Γουρδομιχάλης, ο Νίκος και ο Δημήτρης Νομικός, ο Μιλτιάδης Μαρινάκης, ο Νίκος Ευθυμίου, ο Αντώνης Χανδρής, ο Σταύρος Νταϊφάς πήραν την απόφαση να “σώσουν” τον Ολυμπιακό. Πρόεδρος, αποφασίστηκε να είναι ο Σταύρος Νταϊφάς και ταμίας της ΠΑΕ, ο Νίκος Ευθυμίου, που ήταν και ταμίας της ΕΕΕ. Για το θέμα αυτό είχε δηλώσει αργότερα:
“Όταν τον αγόρασα το ’79, έδωσα 110 εκατομμύρια, 3,5 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν διαλυμένος, όταν λέω διαλυμένος, κυριολεκτώ. Τον πήρα, είχε να πάρει 6 χρόνια το πρωτάθλημα. Tον πήρα, τον έφτιαξα, πήρα το πρωτάθλημα, πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο. Έδωσα λεφτά πολλά, πήρα ποδοσφαιριστές. Μία φορά είμαστε στο Ολυμπιακό Στάδιο και παίζαμε με τον “Απόλλωνα” Αθηνών και κερδίζαμε 1-0, αλλά η ομάδα δεν έπαιζε καλά και όλος ο κόσμος από τις κερκίδες με βρίζανε. Και τότε είπα «τέρμα και τελείωσε. Θα τον δώσω.» Και τον έδωσα δωρεάν στον Κοσκωτά”.
Η αλήθεια είναι ότι όταν ο κόσμος γκρίνιαζε στις κερκίδες και άρχιζαν τα αρνητικά σχόλια, οι εφοπλιστές ενοχλήθηκαν και αποφάσισαν να απαλλαγούν, επειδή έβλεπαν ότι επικοινωνιακά δεν είχε οφέλη, αλλά αντίθετα είχαν φθορά.
Σε μια δεξίωση, πάνω στη συζήτηση, μου είπε: «Βαρέθηκα, ψάχνω κάποιον να χαρίσω τις μετοχές, αν δεν βρω θα τις δώσω στον Δήμο Πειραιά».
Άρπαξα την ευκαιρία και την άλλη ημέρα, πήγα στον τότε δήμαρχο Γιάννη Παπασπύρου, τον οποίο γνώριζα από το ρεπορτάζ: “ Ο Νταϊφάς, μου είπε ότι θέλει να χαρίσει τις μετοχές της ΠΑΕ Ολυμπιακός στον Δήμο Πειραιά”.
Ο Γ. Παπασπύρου ενθουσιάστηκε και αποδέχθηκε την πρόκληση. Τότε εργαζόμουν στην εφημερίδα του συγκροτήματος Λαμπράκη “ΤΟ ΒΗΜΑ”. Είχα ενημερώσει σχετικά τον διευθυντή μου Σταύρο Ψυχάρη, γνωστός για τα αισθήματα του για τον Παναθηναϊκό. Έτσι, αφιερώσαμε τρεις συνεχόμενες Κυριακές με εκτενή ρεπορτάζ και δηλώσεις στην εφημερίδα. Αυτονόητο ήταν ότι η προβολή τους στην πρώτη σελίδα έδινε μεγάλη διάθεση για ανάγνωση τους.
Τελικά, ο Δήμος Πειραιά, δεν πήρε την ΠΑΕ γιατί δεν μπορούσε να καλύψει τα λειτουργικά έξοδα. Έτσι, η αναζήτηση επενδυτή συνεχίστηκε.
Μερικούς μήνες αργότερα, στα εγκαίνια της διεθνούς εκθέσεως “ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ” και την ώρα που ο τότε υπουργός έβγαζε τον καθιερωμένο λόγο, μπροστά από την “Παγόδα” του ΟΛΠ, πάνω από την εξέδρα που έκανε νεύμα για να τον πλησιάσω.
Πήγα, αμέσως, με μεγάλη περιέργεια. Μου είπε: Ένα σου λέω, βρήκα πρόεδρο για τον Ολυμπιακό με πολλά λεφτά. Δεν σου λέω τίποτα άλλο”. Ο νέος επενδυτής ήταν ο “τραπεζίτης Γιώργος Κοσκωτάς”. Μέσα σε λίγες ημέρες, εννέα από τους έντεκα εφοπλιστές δέχθηκαν να πωλήσουν τις μετοχές τους στον Κοσκωτά.
Μόνο δύο αρνήθηκαν να ακολουθήσουν. Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης, πατέρας του σημερινού προέδρου Βαγγέλη Μαρινάκη και ο Νίκος Ευθυμίου, που διετέλεσε και πρόεδρος του Ολυμπιακού.
Ο Στ. Νταϊφάς, επανειλημμένα έλεγε: “ Ο Ολυμπιακός είναι ιδέα, δεν πωλείται”. Πίστευε στον Ολυμπιακό, αλλά πωλήθηκε.
Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης:
Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης ήταν ένας Πειραιώτης “παλαιάς κοπής” που σήμερα σπάνια συναντάς στο πρώτο λιμάνι της χώρας. Τον έβλεπες στην ταβέρνα, στο καφενείο, στα μπαλκόνια με φίλους του στην Φρεαττύδα.
Φανατικός Ολυμπιακός. Μαζί με τον Σταύρο Νταϊφά και άλλους εννέα εφοπλιστές δημιούργησαν το 1979 την Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία, που ανέλαβε τη διαχείριση του Ολυμπιακού.Όμως, όταν οι εφοπλιστές αποφάσισαν να πουλήσουν τις μετοχές τους στον Γιώργο Κοσκωτά, ο Μιλτιάδης Μαρινάκης και ο Νίκος Ευθυμίου δεν πούλησαν τις μετοχές τους. Οι ίδιοι προσπάθησαν να ανατρέψουν και τον Αργύρη Σαλιαρέλη από την προεδρία του Θρύλου.
Από το 1979 μέχρι το 1984 διετέλεσε γενικός αρχηγός της ομάδας, κατακτώντας 5 πρωταθλήματα. Έχοντας τεράστια αγάπη για το ποδόσφαιρο, αναζητούσε διαρκώς ταλέντα για τον Ολυμπιακό. Λέγεται ότι ο Μιλτιάδης Μαρινάκης ανακάλυψε τον Νίκο Βαμβακούλα και καθιέρωσε τον Νίκο Σαργκάνη ως πρώτο τερματοφύλακα της ομάδας.
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης
Η οικογένεια Βαρδινογιάννη ανέλαβε την ΠΑΕ Παναθηναϊκός στις 17 Ιουλίου 1979 και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ανέλαβε πρόεδρος.
Τότε, ενώ είχε συμφωνηθεί να δοθεί στα αδέλφια Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο, η δημιουργία της ΠΑΕ, ωστόσο με παρέμβαση του Γιώργου Βαρδινογιάννη, ο τότε πρόεδρος του Παναθηναϊκού, Απόστολος Νικολαίδης, άλλαξε γνώμη και δόθηκε στην οικογένεια Βαρδινογιάννη.
Λέγεται ότι την πληροφορία για την ίδρυση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης την έμαθε παίζοντας μια παρτίδα τάβλι με τον Σταύρο Νταϊφά, τον οποίο πληροφόρησε ότι οι εφοπλιστές αγόρασαν τον Ολυμπιακό.
Στην περίοδο που ήταν πρόεδρος ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε 6 πρωταθλήματα, 9 Κύπελλα Ελλάδος και 3 Super Cup.
Ο Διαμαντής Πατέρας και Νικόλας Πατέρας
Ο Αιγνουσιώτης εφοπλιστής Διαμαντής Πατέρας, για μια περίοδο ήταν οικονομικός και διοικητικός παράγοντας του Παναθηναϊκού.
Μάλιστα, ήταν γενικός αρχηγός στην αποστολή του Παναθηναϊκού στην μεγάλη πορεία που τον οδήγησε στον τελικό του Γουέμπλεϊ με τον Άγιαξ στο οποίο ηττήθηκε με 2-0.
Ο γιος του Νικόλας Δ. Πατέρας, ευτύχησε να αναλάβει την προεδρία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Ο Νικόλας Πατέρας, μιλώντας για την συμμετοχή του πατέρα του Διαμαντή Πατέρα, στον Παναθηναϊκό, αλλά και για την δική του, έχει δηλώσει παλαιότερα:
«Ο πατέρας μου το 1971 ήταν ο general manager της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναθηναϊκού. Τότε το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό, όχι επαγγελματικό. Υπήρχαν κάποιοι επιχειρηματίες που έβαζαν χρήματα στις ομάδες, αλλά αυτές ανήκαν στον κόσμο. Όχι σε εταιρείες όπως σήμερα. Ο Ολυμπιακός είχε τον Γουλανδρή, ο Παναθηναϊκός είχε τον πατέρα μου μαζί με κάποιους άλλους επιχειρηματίες που υποστήριζαν την ομάδα.
Εκείνη την περίοδο φτάσαμε μέχρι τον τελικό του Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ. Παρά το γεγονός ότι δεν κερδίσαμε, ήταν μία εξαιρετική εμπειρία για εμένα ως παιδί. Πήγα στο Γουέμπλεϊ, ακολούθησα την ομάδα και αγάπησα τον Παναθηναϊκό. Το 2008 ο Γ. Βαρδινογιάννης ήθελε να συμπεριλάβει περισσότερους επιχειρηματίες στην ομάδα και μου πρότεινε να γίνω μέτοχος. Μετά την πρώτη γενική σύσκεψη αποφασίστηκε ότι ήμουν το κατάλληλο πρόσωπο να γίνω Πρόεδρος και να τρέξω τον σύλλογο.
Ήταν μία πολύ καλή εμπειρία. Κράτησε για δύο χρόνια. Κερδίσαμε το Κύπελλο Ελλάδας, το ελληνικό Πρωτάθλημα, είμαστε στις δεκαέξι καλύτερες ομάδες του Champions League. Νομίζω τον Ιούνιο του 2010 οι μέτοχοι είχαμε κάποιες διαφωνίες και αποφάσισα να παραιτηθώ από Πρόεδρος. Δώρισα τις μετοχές μου στον Γιάννη Αλαφούζο, τον νέο ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού. Στη ναυτιλία οι κανόνες είναι πιο καθαροί και ειλικρινείς σε σχέση με το ποδόσφαιρο.
Τρέχοντας έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, ειδικά στην Ελλάδα, είναι ωραίο ως συναίσθημα, αλλά τα όρια δεν είναι τόσο διακριτά όπως στη ναυτιλία. Δεν γνωρίζεις πως θα τελειώσει. Η ναυτιλία είναι πιο εύκολη, διότι έχει κανόνες. Μιλώ για το ελληνικό ποδόσφαιρο, όχι για την Ισπανία ή τη Γερμανία. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πονοκέφαλος. Όσοι ασχολούνται πρέπει να έχουν υπομονή».
Στην γραπτή παραίτηση του δήλωση, στις 21 Μαΐου 2010, ο Νικόλας Πατέρας, είχε αναφέρει τα εξής:
«Η πρώτη δημόσια εμφάνισή μου μετά από χρόνια στον Παναθηναϊκό ήταν την 13η Απριλίου του 2008, όταν ο κόσμος που διαδήλωνε εκτός του γηπέδου της Λεωφόρου ήταν υπερπολλαπλάσιος όσων βρίσκονταν στις κερκίδες.
Η πιο πρόσφατη δημόσια εμφάνισή μου ήταν στις 2 Μαΐου 2010, όταν ως πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ και της ΠΑΕ Παναθηναϊκός απένειμα στον αρχηγό της ομάδας μας το Κύπελλο του Πρωταθλήματος και 60.000 και πλέον φίλαθλοι γιόρταζαν μέσα στο ΟΑΚΑ το νταμπλ.
Πριν από 22 μήνες παρέλαβα μία ομάδα χωρίς σχεδιασμό για την επόμενη ημέρα, με αρνητική ψυχολογία εν μέσω κλίματος δυσπιστίας και αβεβαιότητας, χωρίς καμία προστασία από το παρασκήνιο που την αδικούσε κατάφωρα τα προηγούμενα χρόνια.
Σήμερα, σας παραδίδω μια ομάδα Πρωταθλήτρια και Κυπελλούχο Ελλάδας, με ψυχολογία νικητή, με εξασφαλισμένη συμμετοχή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, με παίκτες που ανέβασαν την αξία του Παναθηναϊκού, με τους φιλάθλους ενωμένους, ρεκόρ εισιτηρίων, έχοντας κερδίσει αγωνιστικά τη θέση και το σεβασμό που αξίζει ο Παναθηναϊκός.
Γι΄ αυτά εισέπραξα την αγάπη και την αναγνώριση του κόσμου του Παναθηναϊκού, ταυτόχρονα δέχτηκα ένα πόλεμο επικοινωνιακής λάσπης, από εκείνους που δεν ανέχονταν την επιτυχία του Παναθηναϊκού όσο αυτή δεν έριχνε νερό στο μύλο των προσωπικών τους φιλοδοξιών και σκοπιμοτήτων. Η λασπολογία αυτή εντάθηκε τους τελευταίους μήνες με την “προεδρολογία”, με την δήθεν “κακή διαχείριση” και με τους “όρους που θα δεχτώ για να παραμείνω πρόεδρος”.
Ευχαριστώ όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, τους εργαζόμενους στην ΠΑΕ και φυσικά το προπονητικό τιμ και τους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού για τη συνεργασία μας. Ευχαριστώ επίσης τους μετόχους που στάθηκαν αρωγοί στην προσπάθεια που κάναμε να μεγαλώσουμε τον Παναθηναϊκό και ειδικά τον κ. Ανδρέα Βγενόπουλο, που ήταν πάντα δίπλα μου παραγκωνίζοντας και αυτός το οικονομικό και προσωπικό κόστος όποτε χρειαζόταν.
Περισσότερο από όλους ευχαριστώ τους φιλάθλους μας για τη στήριξη και την αγάπη τους γιατί αυτή υπήρξε για εμένα η κινητήριος δύναμη για την προσπάθειά μου να πετύχουμε τους στόχους μας. Ελπίζω να δικαίωσα τις προσδοκίες τους και τους παρακαλώ να καταλάβουν ότι η παρουσία μου στα διοικητικά του Παναθηναϊκού υπόκειται στα όρια της προσωπικής αξιοπρέπειας και τους καλώ για το καλό του Παναθηναϊκού να στηρίξουν τον επόμενο πρόεδρο».
Αρκετά χρόνια αργότερα, επισήμανε σε συνέντευξη του:
“Η εμπειρία μου με το ποδόσφαιρο ήταν θετική, καθώς κατάφερα να συμβάλλω στην επιτυχία του Παναθηναϊκού στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος του Πρωταθλήματος Ελλάδος και του τερματισμού στους 16 του Champions League (2008-2010). Παρότι δεν έχω άμεσα σχέδια να επανέλθω, η ενασχόλησή μου με το ποδόσφαιρο αποτέλεσε μια σημαντική και αξέχαστη περίοδο στη ζωή μου. Κατάφερα να προσφέρω χρόνο και χρήμα στην ομάδα που αγαπώ και να φέρω επιτυχίες, γεγονός που με ικανοποιεί ιδιαίτερα”.
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης ξεκίνησε την ενασχόληση του με τον αθλητισμό, από το μπάσκετ του Ιωνικού Νικαίας το 1984. Στη συνέχεια ανέλαβε την ομάδα ποδοσφαίρου του Ιωνικού και την ανέβασε το 1989 στην Α΄ Εθνική.
Το 1992 εισήλθε στην ΑΕΚ μαζί με τον Γιάννη Καρρά, ενώ αποχώρησε το 1994. Επανήλθε στην προεδρία της ΑΕΚ την περίοδο 1998 -1999 που την ιδιοκτησία κατείχε η ENIC Group.
Ανέλαβε την ΑΕΚ από την Γ’ Εθνική κατηγορία το 2014 και κάθε χρόνο έβγαινε πρωταθλήτρια μέχρι που επανήλθε στην μεγάλη κατηγορία. Ξεκίνησε την κατασκευή του Opap Arena στη Νέα Φιλαδέλφεια, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 2022.
Ως πρόεδρος κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2018 και την περίοδο 2022 – 2023 όταν για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες η ΑΕΚ έπαιξε στο γήπεδο της.
Αποχώρησε από την ΠΑΕ ΑΕΚ στις 10 Ιουνίου 2024, όπου οι μετοχές μεταβιβάστηκαν στον εφοπλιστή της Seajets, Μάριο Ηλιόπουλο.
Τότε, σε συνέντευξη τύπου, δήλωσε:
«Είμαι συγκινημένος. Πιστεύω ότι η απόφαση που έχω πάρει είναι η σωστή. Είχα πει ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει το ταξίδι αυτό για εμένα. Ό,τι δεσμεύτηκα το έκανα πράξη. Ας μην γελιόμαστε, μεγαλώνω έχω περάσει και μια περιπέτεια με την υγεία μου. Το μόνο που κρατάω είναι η σουίτα».
Ο Σταμάτης Βελής και ο Απόλλωνας
Ο Σταμάτης Βελλής είναι εφοπλιστής. Αλλά έγινε περισσότερο γνωστός όχι για τις επιδόσεις του στο ναυτιλιακό τομέα, αλλά για την ανάμειξη του με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Το πέρασμα του από τον Απόλλωνα Σμύρνης, μπορεί να του έδωσε μεγάλες συγκινήσεις, αλλά στο τέλος πρέπει να αποχώρησε πικραμένος και απογοητευμένος.
Ο Σταμάτης Βελλής, είναι νυμφευμένος με την Νινέτα Περατικού, κόρη του Μιχάλη Περατικού, ιδρυτή της ναυτιλιακής εταιρείας και αδερφή του αδικοχαμένου Κωστή Περατικού, που εκτελέστηκε από την «Οργάνωση 17 Νοέμβρη».
Αλλά η μεγάλη του αγάπη ήταν ο Απόλλων Σμύρνης. Από την ηλικία των δέκα ετών πήγαινε στο γήπεδο της Ριζούπολης για να παρακολουθήσει ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ήταν η εποχή του Βασίλη Κυριακού, του Νίκου Σιμιγδαλά, του Πολύδωρου Γιαννίμπα και των άλλων άσσων.
Το έτος 2008, με την προτροπή του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Νίκου Καρούλια, ανέλαβε τις τύχες του Απόλλων Σμύρνης, που τότε η ποδοσφαιρική του ομάδα έπαιζε στις ερασιτεχνικές κατηγορίες.
Ανέλαβε τις τύχες της ομάδας το 2009, όταν αυτή βρισκόταν στην Δ’ Εθνική και κατάφερε να την οδηγήσει μέχρι τη Super League το 2013 και αποχώρησε από την ΠΑΕ το 2014, εκφράζοντας δημόσια την έντονη δυσαρέσκειά του για το κατεστημένο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Οι καταγγελίες του για τη “διαφθορά” και το “σημαδεμένα παιχνίδια” στον χώρο της διαιτησίας και των παραγόντων είχαν προκαλέσει τότε αίσθηση.
Παρά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, παρέμεινε ενεργός υποστηρικτής του ερασιτέχνη Απόλλωνα. Θεωρείται ο κύριος χρηματοδότης και αρχιτέκτονας της ομάδας υδατοσφαίρισης του Απόλλωνα Σμύρνης, η οποία υπό τη δική του οικονομική στήριξη έφτασε να κατακτήσει το Challenger Cup το 2023 και να πρωταγωνιστεί στην Α1.
Ο ίδιος ο Σταμάτης Βελλής, είχε αφηγηθεί πως έγινε οπαδός του Απόλλωνα:
«Μπορώ να πω ανεπιφύλακτα ότι ο κυριότερος λόγος που έγινα και παρέμεινα Απολλωνιστής ήταν αυτός ο άνθρωπος, και το λέω χωρίς καμία δόση υπερβολής. Κοιμόμουν και ξυπνούσα με τον Βασίλη Κυριακού στο μυαλό μου. Όλη την εβδομάδα ζούσα για να έρθει η Κυριακή να τον ξαναδώ να παίζει με την αγαπημένη μου ομάδα».
Λέγεται ότι ήταν οργανωμένος φίλος του Απόλλων και συμμετείχε και στο Forum διαλόγου με το πλήρες όνομα του.
Την οικονομική ευθύνη της ΠΑΕ Απόλλων Σμύρνης την είχε περίπου μια εξαετία. Για αυτή την οικονομική ενίσχυση της ομάδας, είχε δηλώσει:
«Η αγάπη για τον Απόλλωνα νομίζω ότι είναι δεδομένη και κυρίως είναι αποδεδειγμένη με έργα. Συμπαθώ τα έργα πιο πολύ από τα λόγια. Παρέμεινα στη διοίκηση όχι από κάποια ώθηση, αλλά από μία λυπηρή διαπίστωση. Διαπίστωσα ότι ο ποδοσφαιρικός Απόλλωνας χωρίς τη δική μου παρουσία-οικονομική ενίσχυση δεν θα είχε καμία ελπίδα για να βρει διάδοχη κατάσταση, έτσι ώστε ακόμη και με τεχνάσματα να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής».
Τον Μάϊο του 2012 δήλωσε ότι θα αποχωρούσε, δεδομένου ότι είχε δηλώσει πως «χαρίζει τις μετοχές», αλλά μετά από τέσσερις μήνες, συνέχισε την οικονομική ενίσχυση της ομάδας.
Σε κάποια φάση, αρνήθηκε την χορηγία του ΟΠΑΠ και προτίμησε να βάλει στη φανέλα του Απόλλωνα το Φιλανθρωπικό σωματείο «Οι Φίλοι του Παιδιού», όπου δραστηριοποιείτο η σύζυγος του και σύντομα εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για την κατάσταση που επικρατούσε στην Super League, κυρίως για τις μεταγραφές δανεικών ποδοσφαιριστών.
Τότε, είχε δηλώσει, ότι «Ο Απόλλων δεν είναι σε κανένα άρμα» και είχε προσθέσει:
«Θεωρώ το να δανείζεις ποδοσφαιριστές σε ομάδες της ίδιας κατηγορίας, δηλαδή σε αντιπάλους σου, δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται κανονικά. Γιατί η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται και τίμια. Όταν ομάδες παρακαλάνε τις μεγάλες ομάδες να τους δώσουν παίκτες και τους παίρνουν, θεωρητικά μπορεί να υπάρχει μια εξάρτηση. Πάντα λέω θεωρητικά, αλλά είπαμε, το θεωρητικό υφίσταται, δεν ξέρουμε τι αλισβερίσι μπορεί να γίνεται. Μπορεί να δημιουργηθούν ερωτήματα».
Προφανώς η επικέντρωση του στον ναυτιλιακό τομέα θα οδηγήσει την εταιρεία του στην ενδυνάμω
Ο Θανάσης Σάμιος και η Δόξα Δράμας
Ο εφοπλιστής Θανάσης Σάμιος, που διευθύνει την ναυτιλιακή εταιρεία Samios Shipping, ασχολήθηκε με την ΠΑΕ Δόξα Δράμας.
Η αγάπη του για τον αθλητισμό, και με την παραίνεση φίλων του, τον Φεβρουάριο του 2010 ασχολήθηκε με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αποκτώντας το πλειοψηφικό πακέτο της Δόξας Δράμας, από τον τότε ιδιοκτήτη της, Χαράλαμπο Νικολαΐδη.
Εκείνες τις ημέρες, είχαν γράψει οι εφημερίδες της Δράμας:
«Ο «γάμος» με τον Αθανάσιο Σάμιο προέκυψε με τις ευλογίες του Δραμινού εφοπλιστή Μιχάλη Μπουδούρογλου, ο οποίος είναι εκ των τακτικών χορηγών της Δόξας και συνέστησε τον Πειραιώτη συνάδελφό του στη διοίκηση της. Παράλληλα, ανακοινώθηκε η απόσυρση του ενδιαφέροντος».
Όμως, η εμπειρία του με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν τραυματική. Τον ενέπλεξαν σε μια υπόθεση δωροδοκίας και όπως ήταν φυσικό, αποχώρησε από την Δόξα Δράμας.
Το 2011, σε ένα δικαστήριο, για ένα αγώνα με την Ηλιούπολη, είχε τονίσει με αγανάκτηση:
«Ντρέπομαι που είμαι εδώ. Είμαι εφοπλιστής με μάστερ νομικής. Ντρέπομαι για αυτά τα άρρωστα μυαλά που έκαναν έφεση και παρακαλώ να το γράψετε στα πρακτικά. Δεν γίνεται να κάνουν κατάχρηση εξουσίας κάποιοι που δεν αγαπούν το ποδόσφαιρο και είναι άσχετοι. Τον καλώ να παραιτηθεί αυτόν που μας άσκησε έφεση. Είναι άσχετος με το ποδόσφαιρο και έχει κακή πρόθεση. Είναι απόλυτη ντροπή της αθλητικής δικαιοσύνης. Έχουμε κάτσει τέσσερις φορές κατηγορούμενοι χωρίς να ξέρουμε το γιατί. Έχω βάλει 2,5 εκατ. ευρώ στην ομάδα και θα έπρεπε να είναι κάποιος ηλίθιος για να στήσει ματς με 5.000 ευρώ. Πράγματι συναντήθηκα με τον Χάλκο (σ.σ. πρώην πρόεδρος της Ηλιούπολης) στη Γλυφάδα και του είπα πως θα παίξουμε το ματς στα ίσια, του είπα πως ούτε δέχομαι ούτε παίρνω χρήματα, τον παρακάλεσα να έχουμε τη μίνιμουμ φιλοξενία στην Ηλιούπολη και τελικά φάγαμε και ξύλο».
Στην επιστολή αποχώρησης από την Δόξα Δράμας, στις 26 Ιουλίου 2013, την οποία έστειλε και στην διοίκηση της Football League, έγραψε τα εξής:
“Σήμερα είναι η τελευταία μου συμμετοχή σε συνέλευση της Λίγκας με την ιδιότητα του Προέδρου της Δόξα Δράμας.
Θέλω να σας ευχαριστήσω για τον σεβασμό με τον οποίο με περιβάλατε όλα αυτά τα χρόνια.
Το ποδόσφαιρο θα παραμείνει πάθος μου και επειδή όλοι εδώ, μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για αυτό, σας εύχομαι με ενότητα και απαλλαγμένοι από οπαδισμό να κάνετε ότι καλύτερο για την προστασία και προαγωγή του, γιατί εκτός από άθλημα, χαρά και παιχνίδι, είναι καθρέφτης της ίδιας της κοινωνίας μας”.
Διαβάστε επίσης:
Πάνος Λασκαρίδης: Στη ναυτιλία είμαστε 50 φορές πιο ισχυροί σε σύγκριση με άλλες χώρες
Content Original Link:
" target="_blank">
