Η τελευταία «αναλογική» Πρωτοχρονιά και το πρώτο SMS

Τριάντα τρία χρόνια έχουν περάσει από την τελευταία «αναλογική» Πρωτοχρονιά όπως μπορεί να χαρακτηριστεί, όταν η ανταλλαγή ευχών για τη νέα χρονιά δεν ακολουθούσε τους κανόνες της ψηφιακής εποχής.

Εκείνο το βράδυ του 1993, οι ευχές στην Ελλάδα και διεθνώς εξακολουθούσαν να κινούνται με μέσα που προϋπήρχαν της ψηφιακής εποχής. Σταθερό τηλέφωνο, ταχυδρομείο και φυσική παρουσία συνέθεταν ακόμα τον βασικό χάρτη της επικοινωνίας.

Οι τηλεφωνικές γραμμές συχνά ήταν κατειλημμένες και οι συνομιλίες σύντομες, καθώς ακολουθούσαν και άλλοι

Το σταθερό τηλέφωνο είχε τον κεντρικό ρόλο καθώς τα μεσάνυχτα της αλλαγής του χρόνου συγκέντρωναν τον μεγαλύτερο όγκο κλήσεων. Οι γραμμές συχνά ήταν κατειλημμένες και οι συνομιλίες σύντομες, καθώς ακολουθούσαν και άλλοι. Η ευχή είχε τη μορφή συνομιλίας και όχι αποστολής, δεν υπήρχε η έννοια της ταυτόχρονης ή μαζικής επικοινωνίας.

Η «χρυσή εποχή» του ταχυδρομείου και το πρώτο SMS

Το ταχυδρομείο βρισκόταν ακόμα σε πλήρη άνθηση ως μέσο κοινωνικής ανταλλαγής, δεν είχε μετατραπεί σε μηχανισμό πληρωμών ή εξυπηρέτησης λογαριασμών. Τις ημέρες των γιορτών λειτουργούσε κυρίως ως δίαυλος ευχών, χριστουγεννιάτικες κάρτες, χειρόγραφα γράμματα και ευχετήριοι φάκελοι αποστέλλονταν σε άλλες πόλεις και στο εξωτερικό. Η καθυστέρηση της παράδοσης δεν θεωρούνταν πρόβλημα, αλλά μέρος της διαδικασίας.

Την ίδια περίοδο, σε