Ανώτατο Δικαστήριο: Πώς η απόφαση για τους δασμούς επανακαθορίζει την προεδρική ισχύ

Για χρόνια, η σχέση του Ντόναλντ Τραμπ με το Ανώτατο Δικαστήριο έμοιαζε με πολιτική συμμαχία σφυρηλατημένη μέσα από κρίσεις, διορισμούς και αποφάσεις-σταθμούς. Ο πρόεδρος επένδυσε στρατηγικά στη διαμόρφωση μιας συντηρητικής πλειοψηφίας, πιστεύοντας ότι είχε εξασφαλίσει ένα θεσμικό οχυρό για τις πιο φιλόδοξες —και αμφιλεγόμενες— πρωτοβουλίες του. Όμως η πρόσφατη απόφαση που ακύρωσε το σχέδιό του για τους σαρωτικούς δασμούς δεν ήταν απλώς μια νομική διαφωνία. Ήταν το σημείο καμπής που μετέτρεψε μια σχέση αμοιβαίας ωφέλειας σε ανοιχτή σύγκρουση, με επίκεντρο τα όρια της προεδρικής εξουσίας.

Ανώτατο Δικαστήριο: Η απόφαση που άλλαξε το κλίμα

Όπως εξηγεί η Wall Street Journal, η ετυμηγορία του Ανώτατου Δικαστηρίου απέρριψε τη νομική βάση με την οποία ο πρόεδρος επιχείρησε να επιβάλει εκτεταμένους δασμούς σε διεθνές επίπεδο, επικαλούμενος ευρείες εξουσίες έκτακτης ανάγκης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο πρόεδρος υπερέβη τα συνταγματικά του όρια, καθώς η εξουσία επιβολής φόρων —και κατ’ επέκταση δασμών— ανήκει ρητά στο Κογκρέσο.

Την απόφαση συνέταξε ο επικεφαλής του Δικαστηρίου, Τζον Ρόμπερτς, σε ένα σκεπτικό 21 σελίδων που υπογράμμισε τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών.